Brzuch Matki Boskiej

Przejdź do sekcji Opinie

"Spisałam te kilka rodzinnych opowieści, zanim odejdą w niepamięć. Zbierałam je przez parę lat. W weekendy jeździłam do Ustki i nagrywałam na prymitywny dyktafon losy wszystkich moich kobiet. Zaczęłam od cioci Ziuty, której własna przeszłość mieszała się już w głowie. Czasem, gdy z Afryki przyjeżdżała babcia Kazia, starałam się uwiecznić także jej losy, choć nie było to łatwe, bo nie należy do wylewnych. Sama także przypominałam sobie mnóstwo historii, które słyszałam w dzieciństwie i których absurdalność lub dramatyzm wywoływały we mnie niepokój. Dręczyła mnie niesprawiedliwość wydarzeń i chciałam wyjawić to, co sprytnie ukrył czas. Powstała opowieść o trudnych losach kobiet w mojej rodzinie, skrzętnie ukrywanych tragediach, przekazywanych z pokolenia na pokolenie tajemnicach. O wzajemnej miłości, ale i konfliktach, starzeniu się, nudzie oraz powtarzalności. I o wykluczeniu mężczyzn, którzy zdradzali lub szybko odchodzili". Marta - córka Gabrysi, wnuczka Kazi, prawnuczka Marianny
Cztery pokolenia kobiet na życiowym szlaku od poleskiej wsi Gęś po rybacką Ustkę. Szlaku krętym, wyboistym, brukowanym tęsknotami za lepszym życiem - na wskroś kobiecymi i brzemiennymi w skutki niczym okrągły jak jabłko brzuch Matki Boskiej.

Przejdź do pełnego opisu

10,00 zł

Ilość

szt.

Dostępność:

ostatnie sztuki

Czas wysyłki: 24 godziny

Książka

Wydawnictwo Czarne
ISBN 9788380497436
Liczba stron 176
Rok wydania 2018
Okładka twarda
Autor Marta Handschke
Format 120x193 mm

Opis

"Brzuch Matki Boskiej" to powieść o losach kobiet z czterech ostatnich pokoleń rodziny Marty. Ich burzliwe losy i droga od małej wsi aż do rybackiej Ustki. Fascynujący obraz przemian społeczno-obyczajowych.

Marta, córka Gabrysi, wnuczka Kazi, prawnuczka Marianny, opowiada historię czterech pokoleń swojej rodziny. Historię widzianą oczami kobiet. Sama tak oto wprowadza nas w nurt tej opowieści: "Spisałam te kilka rodzinnych opowieści, zanim odejdą w niepamięć. Zbierałam je przez parę lat. W weekendy jeździłam do Ustki i nagrywałam na prymitywny dyktafon losy wszystkich moich kobiet. Zaczęłam od cioci Ziuty, której własna przeszłość mieszała się już w głowie. Czasem, gdy z Afryki przyjeżdżała babcia Kazia, starałam się uwiecznić także jej losy, choć nie było to łatwe, bo nie należy do wylewnych. Sama także przypomniałam sobie mnóstwo historii, które słyszałam w dzieciństwie i których absurdalność lub dramatyzm wywoływały we mnie niepokój. Dręczyła mnie niesprawiedliwość wydarzeń i chciałam wyjawić to, co sprytnie ukrył czas..."

W ten sposób powstawała opowieść z jednej strony tragiczna, z drugiej fascynująca. Na kartach tej książki znajdziemy wspomnienia przedstawicielek czterech pokoleń. Wspomnienia, które składają się na obraz trudnego, często bolesnego losu kobiet na tle zachodzących w Polsce przemian społecznych i politycznych XX wieku. Śledzimy ich drogę od poleskiej wsi Gęś po rybacką Ustkę. A droga to kręta, często usłana głazami. Co pcha je przed siebie? Nic innego, jak tylko tęsknota za lepszym życiem, lepszą przyszłością dla siebie i swoich dzieci.

To opowieść na wskroś kobieca. Mężczyźni grają tu rolę drugoplanową, bo też okazywali się oni często wiarołomni. Zdradzali lub szybko odchodzili... To opowieść o byciu kobietą i kobiecych tęsknotach brzemiennych w skutki niczym okrągły jak jabłko brzuch Matki Boskiej...